حزب دمکرات کردستان ایران (و به خصوص باند پاوه ای های این گروه که تعدادشان روز به روز در حال فزونی است و به واسطه دیکتاتوری بهرامی ها و تیمور مصطفائی و شاهو حسینی در حال ریشه دواندن فامیلی در این گروه می باشند)، پس از مشاهده فیلم های دیار و نادیار 1 و 2، دچار بحران مشروعیت کم سابقه ای حتی در بین اعضا و هواداران خود گردیدند. جو بوجود آمده در مورد اقدامات گذشته آقایان به نحوی بازتاب ناخرسندی برای آنها در پی داشته و از حدود یکسال پیش تا کنون، همه اذهان در بدنه حزب معطوف یک ابهام بود. آقایان رهبری آیا موارد مطروحه در فیلم دیار و نادیار در مورد گذشته و عملکرد و جنایات شما، صحیح است؟ اگر صحیح نیست چرا سکوت و چرا جواب نمی دهید ؟ در همین حال و هوا بود که بخش تبلیغات حزب به دستور حضرات بسیج شده تا فیلمی در خور تهیه نماید که پس از ماه ها تلاش نهایتاً مجموعه دو قسمتی با عنوان " لێره‌ خودا بوونی نی‌ یه‌!" تهیه و با تبلیغات فراوان از تیشک تی وی و سایت های مختلف حزب، در چهارشنبه و پنجشنبه گذشته پخش گردید. در حالیکه همه اذهان معطوف به ساختن یک فیلم قوی و مستند بودند که تا حدودی بتواند پاسخگوی جنایات آنها و توجیهات ایشان باشد، شاهد یک نمایش به غایت فکاهی و ساختگی بودیم که نه تنها اصول اولیه فیلم سازی و تدوین در آن رعایت نشده بود، بلکه کارگردانی آن قدر ضعیف بوده که هر بیننده ساده لوحی هم به راحتی و با کمی دقت به ساختگی بودن آن پی می برد. خوب البته وقتی مفسر سیاسی و مجری بخش فارسی زبان، نابغه ای مانند ابو کریمی است، از لێره‌ خودا بوونی نی‌ یه‌! و تیشک تی وی با آن اوضاع نابسامان تلویزیونی بیش از این انتظار نمی رفت و توقعی هم نیست، چرا که مدیر این مجموعه فردی با نام شاهو حسینی با آن کمالات مثال زدنی است. همین که تیشک تا الان زنده است و نفس می کشد جای بسی تعجب است!!

به هر حال از بحث اصلی خارج نشویم. در مورد لێره‌ خودا بوونی نی‌ یه‌!چند نکته جای تأمل دارد:

1-     بر خلاف فیلم های مستندی نظیر دیار و نادیار، در این فیلم اعترافات ماهیت ساختگی و دروغین دارد. حتی اعتراف کنندگان ابا دارند که صورت خود را نشان دهند چرا که تمامی اقرار ها و توصیف ها ساختگی بوده و تطابقی با واقعیت ندارد. سعی شده زندان های ج.ا.ا را بدور از اخلاقیات اسلامی نشان داده و آن را شکنجه گاه جلوه دهد. آقایان اعترافات اعضای مجاهدین خلق در عراق را نشنیده اند و لابد نمی دانند که حتی در دهه های 60 ج.ا.ا اولین برخوردی که با متهمین زن در زندان ها داشت، اعطای یک چادر به آنها برای رعایت حجاب و شئونات اسلامی در زندان بود، چرا که ادعای ج.ا.ا و اسلام رعایت حقوق هم بند است. برای تطابق ادعاهای حزب دمکرات با واقعیات می توانید خاطرات منتشر شده زندانی هایی اخیر که تازه آزاد شده اند و آزادانه در سایت ها نوشته اند نظیر، فرشاد دوسی پور، سهراب کریمی، نگین شیخ الاسلامی، جواد علیزاده و... را مطالعه کنید. آنها آزادانه نوشته اند و نه تنها یک جا اسمی از شکنجه نمی برند، بلکه مدعی رفتار خوب زندان بان ها و بازجو ها هستند. یا راه دوری نرویم، می توانید خاطرات فرزاد کمانگر و نامه ایشان را بخوانید. اصلاً می توانید از آقای نیکبخت (وکیل عدنان حسن پور) سوال کنید. یا از وکیل آقای کمانگر!! تازه بسیاری از افرادی که الان در کویه به سر می برند خودشان مدتی زندانی نظام بوده اند و مجدداً آزاد شده و مجدداً به حزب بازگشته اند و می دانند که اوضاع اینگونه نیست.

2-     آنچه جای خالی آن در این فیلم حس می شود یک سند واقعی و یا یک فرد معلوم الهویه است که اعترافات درستی داشته باشد. پایه فیلم دیالوگ متنی است که کارگردان به بازیگران فیلم (اعتراف کنندگان) داده و هیچ سندی به نمایش درنیامده است. خدا پدر و مادر اینترنت، سایت گوگل و یوتیوب را بیامرزد که ۹۰ درصد ملات این فیلم را تشکیل داده است. حال حدکا کاری ندارد که این شخصیت ها مال چه گروهی و در چه سالی چه حرف هایی زده اند و به چه میزان این حرف ها به واقعیت نزدیک است و تا چه حد سناریو سازی است.

3-     تدوینگر فیلم حتی به خود زحمت نداده چند صحنه ساختگی را فیلم برداری کند. اگر اینترنت دم دستتان است، سایت گوگل را باز کرده، وارد بخش جستجوی تصویری شوید و کلمه زندان و شکنجه را جستجو و یا اصطلاحاً سرچ نمایید. آن موقع است که ناخودآگاه تمام تصاویر شکنجه به کار رفته در تدوین فیلم لێره‌ خودا بوونی نی‌ یه‌! در صفحه اول گوگل ظاهر می شود. در سایت پوتیوب کلمه شکنجه، بازداشت، زندان را به فارسی سرچ کنید، آنگاه اغلب صحنه ها و کلیپ ها و شخصیت های این فیلم مجدداً ظاهر می شود.این یعنی آقایان به خود زحمت نداده اند حداقل چند صحنه ساختگی طراحی نمایند. یک سرچ ساده گوگلی از کلمه شکنجه و زندان کرده اند، هر تصویری که بدست آمده (فارغ از اینکه مال کجای دنیاست، مال زندان گوانتانامو، افغانستان، آمریکا، عراق، فلسطین و..) را در فیلم خود، به اسم ج.ا.ا ثبت کرده اند. این هم در نوع خود جالب است! خدا پدر و مادر اینترنت را بیامرزد.

4-     تصاویر کودکان کشته شده در واقعه سردشت و حلبچه که آن زمان با تأیید و سکوت قاسملو از جانب حزب بعث انجام شد، اشتباهاً به اسم ج.ا.ا و در جریان صدور فرمان تاریخی امام خمینی (ره) برای آزاد سازی پاوه تمام شده!!

5-     عزیزانی که موفق به دیدن این فیلم نشده اند، کلیپ های به کار رفته در این فیلم (به جز نمایش اعترافات ساختگی) را می توانید به راحتی از سایت یوتیوب دریافت کنید و نیازی با بازبینی مجدد لێره‌ خودا بوونی نی‌ یه‌! ، ندارید.

6-     اعتراضات مدنی مردم ایران به نتایج انتخابات و برخوردهای پس از آن (که در هر سیستم حکومتی اجتناب ناپذیر است، به هرحال در برابر عوامل معدود اغتشاش و متعرضین به جان و مال مردم نمی توان سکوت کرد پس فلسفه نیروی انتظامی و یا سیستم امنیتی مثل پلیس آسایش در آنجا چیست؟ ) که عکس آن به وفور در فیلم قابل مشاهده است، ربطی به حزب ندارد. چرا که اصلاً حزب دمکرات کردستان ایران این انتخابات را تحریم کرده بود. آن دسته از مردمی هم که اعتراض مدنی به نتایج انتخابات داشتند نیز اولاً مشروعیت و کلیت نظام را قبول دارند و در ثانی با شرکت در انتخابات در وهله اعلام انزجار به مواضع احزابی نظیر حزب دمکرات نمودند. 

7-     از آنجا که یکی از امور بدیهی و رایج در حزب فساد اخلاقی و تجاوز جنسی است و تا کنون موجب اخراج ده ها نفر از حزب شده و این سایت به کرات مصادیق آن را بیان داشته است، این فیلم سعی داشته این نقیصه خود را به ج.ا.ا نیز نسبت دهد و در آنجا که سند و مدرک جایی ندارد، طبیعتاً احساسات و اشک های زنانه می تواند کارساز شده و دل هر انسان ساده لوحی را نرم کند تا دروغ ها و اراجیف آنها را به راحتی به ج.ا.ا (نظام مروج حقوق اسلامی و انسانی) بچسباند. راستی چرا این فساد جنسی در مورد دیگر سوژه های زن معروف زندانی آزاد شده که بعدها بارها در بی بی سی و سی سی ان ان به مصاحبه بر علیه ج.ا.ا پرداختند، انجام نشده؟ شاید مواجب و پول آنها ناکافی بوده و ارزش ریختن آبروی خود را نداشته است.

در خاتمه، پس از یکسال و اندی صبر هواداران برای پاسخ شما به جنایاتی نظیر کشتن یک زن پرستار بیگناه در بیمارستان پاوه، بمباران زندان دولتتو با همه زندانیهایش و یا کشتن یک راننده بولدوزل راهسازی بی دفاع، لێره‌ خودا بوونی نی‌ یه‌! نتوانست حتی افکار عمومی بدنه حزب را قانع کند!

در ادامه توجه شما را به اوضاع و احوال زندان های کنونی مصطفی هجری از زبان یکی از زندانیان جلب می نماییم، ملاحظه کنید آنها حتی به افراد خودی و حزبی رحم نمی کنند، چه برسد به دشمنان و مخالفین: